Pomysł na drut kolczasty urodził się w 1865 roku.

Reklama: Concertina Bydgoszcz

Projekt na drut kolczasty zrodził się w 1865 roku. Wymyślił go także określił Francuz Louis Jannin, natomiast Ameykanin Joseph F. Glidden opatentował go 9 lat później. 

Pierwszy raz ogrodzenia z drutem kolczastym wdrożono do grodzenia zagród bydła na zachodzie Stanów Zjednoczonych. Wkrótce produkt zdobył pozycję wśród hodowców stworzeń również znalazł się w wspólnym zastosowaniu. 

Ów element konstrukcyjny stosowany jest z ścianami konstrukcyjnymi, zasiekami i ogrodzeniami więziennymi. Osadza się go przeważnie na wierzchu ograniczenia lub muru, a również wzdłuż podłoża, w otworach, które zapobiegają pokonanie przeszkody. To ograniczenia typu agresywnego („ogrodzenia agresywne”), jakie mogą zranić twarze ceń zwierzęta chcące przejść przeszkodę. 

Udoskonaloną wersją drutu kolczastego jest drut ostrzowy (drut brzytwiasty lub drut żyletkowy), w Polsce zwany Falangą. Przygotowywany w „koncertlinię” z podwójnej spirali łączonej przy służbie specjalnych zaczepów jest przeszkodę ciężką do wyczerpania. 

Z drutu ostrzowego zużywa się również zwoje siatki. Siatka ostrzowa ma wielkie zastosowanie obronne. Zamyka się nią: jednostki wojskowe, lotniska, zakłady karne i areszty. 

Poszczególne kraje wprowadziły obostrzenia prawne zakazujące stosowania siatki ostrzowej i przewodu kolczastego do ogradzania mienia cywilnego.