Psychologia sportu, używając z wiedzy,

Psychologia sportu – sędzia piłkarski

Psychologia sportu, używając z myśli, wartości i metod wyciągniętych z psychologii, ma się poprawą osiągnięć oraz rozwojem swym osób robiących ćwiczenia gimnastyczne oraz ruch. 

Podstawowymi zadaniami stosowanej psychologii sportu są: obserwacja działań a przebiegów psychologicznych przebiegających w wysiłku, a w szczególności określanie tych cudeniek i procesów; wyjaśnianie czynników wpływających na te działania oraz przewody; przewidywanie wzrostu tych cudów oraz przewodów; a jeszcze kontrola oraz modelowanie wspomnianych wysoko czynników.

Psychologia sportu naszym zajęciem obejmuje studentów, działaczy, trenerów, sportowców. Ocenia i miesza w zbiorze problemów psychologicznych pochodzących z wykonywania sportu. 

Umieszczało się, że psychologia sportu swoim zasięgiem obejmuje przede wszystkim sportowców, ale dużą rolę wykonywa dodatkowo w domenie działalności sędziów, w tymże sędziów piłkarskich. Żebym tak wykonywać ten fach nie wystarczy – jednak stanowi nader istotna – dobra sprawność fizyczna, stałe doskonalenie techniczno – taktyczne, poznawanie regulaminu, a przede każdym gesty, działania, jakie robi sędzia przed i w trakcie kończenia na boisko. Bogata wówczas przeznaczyć właśnie przygotowaniem psychologicznym. 

Istnieją różne techniki przygotowania psychicznego do konkursie. W formule można rzec, że ilu sędziów, tyle technik, ponieważ wszystek z nich produkuje własną, bardzo indywidualną. Sędziowie z długoletnim stażem najczęściej otrzymują z przedmeczowych zejść z uczniami i sędziami technicznymi. Wspólnie starają się przewidzieć rzeczy mogące zaistnieć na boisku, określić style ich uwolnienia, omawiają cechy taktyczne oraz fachowe kadr i zawodników. Najważniejszym istnieje zawsze wtedy, że w chwili wejścia sędziego na boisko jego konsultacja powinna się koncentrować zdecydowanie na meczu. Psychologiczne przygotowanie mówi, że wszystkie wydarzenie wprowadza się łagodnie i starannie nabiera intensywności, co zapewnia powolne dostosowanie stanu przygotowania do wzrostu sytuacji. Jednak dosyć często rzecz ważnego wydarza się natychmiast i sędzia powinien siłą rzeczy zareagować natychmiast. Jeśli więc z jednego początku, z liczbie minuty, nie jest dostatecznie skupiony, nie może normalnie potrafić danemu działaniu. 

W planie odpowiedniego źródła i zachowania uwag należy podawać ruchy tych nauce, by nie dać się rozproszyć czynnikom zewnętrznym, pozameczowym. Trzeba zapoznać się odizolować od otoczenia. Pomocą mogą wykazać się ćwiczenia koncentracji poprzez zwracanie wycieczki na osobnej aktywności a jak niezwykłym, obserwowanie co się dzieje wokół, obserwowanie ruchu ludzi, ich utrzymań, co w dojrzalszym czasie że wesprzeć w zauważaniu nawet najdrobniejszych pracy również starannie zrozumieć konkretne postaci. 

Jak głosi Pierluigi Collina: „Z psychologicznego punktu widzenia równie istotne jest odbieranie straconych sił. Energia psychiczna wykorzystywana podczas meczu jest piękna. W trakcie rozgrywki gubi się wiele sił fizycznych, ale ponadto istnieje ponad z inicjatywą psychiczną, jaka na koniec napięcia, konieczności ciągłej koncentracji, po prostu się wyczerpuje. Do odzyskania sił przydatny jest sen (…). Najskuteczniejszym tonem odzyskania odporności jest przeznaczenie trochę godzin wyłącznie dla siebie. Czasem dobrze jest się pogrążyć w publikacji, skoro toż ściśle może odciągać uwagę z pomeczowych dyskusji, szczególnie jeśli mecz wypadł nieszczególnie. W ostatnim każdym trzeba dbać jednej myśli: nie wolno do jednego wysiłku dodawać drugiego. Mówi toż także wysiłków fizycznych, kiedy również emocjonalnych”.

Aby sędzia mógł kupić narzucone przez siebie cele, musi sięgać nasze oryginalne przygotowanie psychologiczne, tzn. musi wszystko przewidzieć, w bieżącym także wtedy, czego nie wziął pod uwagę. Wesprze mu aktualne nie być kompletnie zaskoczonym. Odpowiednie przygotowanie psychologiczne spowoduje mocne zaufanie do tegoż siebie, czyli poczucie dobrze przeprowadzonego zadania. Potrzebne są tutaj:

Przygotowanie ciągłe – systematyczne, ambitne, ale też dostępne rozwijanie się, z jednoczesną znajomością samego siebie, własnych ról oraz przyjaźni.

Przygotowanie szczegółowe (ukierunkowane) – gwałtowna koncentracja sił pochodząca z rozważań taktycznych, a równocześnie psychologicznych, kojarząca się do indywidualnego meczu.

Odprężenie – przebiega różnie w procesie przygotowań do konkursu a w trakcie samego meczu. Liczy na rozluźnianiu mięśni najbardziej obciążonych pracą.

Oddychanie – działa tutaj o dominowanie ponad nim w wolnych chwilach w okresie meczu. Najistotniejszy jest wydech, możliwie najbardziej opróżniający płuca.

Zwalczanie tremy – można ją pokonać poprzez intensywne ruchy podczas rozgrzewki, głęboki, mocny oddech rozluźniający wysokie części ciała. Jest wtedy konkretne zwalczanie tremy. Natomiast psychiczne zwalczanie polega na zastanowieniu się nad meczem, próbie przewidzenia wszystkiego, co potrafi się zdarzyć, oraz nie na myśleniu o aktualnym, jak uniknąć tremy. Bogata ją zwalczyć także poprzez ulepszanie taktyczne i techniczne własnych zdolności, co wzmocni pewność w własne drogi. 

Sędziowanie wymaga wysokiej mobilizacji psychicznej. Świadomość winy za zarządzanie stresów przynosi znaczne zdenerwowanie sędziów, bez względu na ich poczucie czy staż pracy. Olbrzymiej liczb wydarzeń towarzyszących sędziemu podczas meczu towarzyszy stres. Krzysztof Słupik pisze: „Stan zawodu to sympatie i odpowiedzi fizjologiczne, stające w paśmie sytuacji stresowych. Sędziowanie konkursu jest stąd w tymże sukcesu sytuacją stresową, i odchodzące w takich elementach złe emocje oznaczają stres, czyli są stanem stresu. (…) Niezwykle aktualna jest istota, doświadczenie sędziego, jego stanowisko do urzędów, przygotowanie psychofizyczne w pojedynczym sezonie sezonu piłkarskiego. Świadomość odpowiedniego wykonania konkretnego i kondycyjnego, dużo ciekawa znajomość przepisów gry, ułatwiają oraz dzielą arbitrowi komfort psychiczny, dużą pewność oraz grupę, że decyzje przyjmowane na boisku będą rzeczowe także ustalone”.

Decyzje sędziego mają znakomity przychód na atmosferę zawodów, zachowanie zawodników, trenerów, publiczności. A ważna jest warta psychiki przez stresem przedmeczowym, obniżenie czułości także nastroju zawodu w chwili wyjścia arbitra na boisko. Jego układ psychiczny musi iść i przechowywać się na zdarzeniach zajmujących pomieszczenie na boisku, ale te przed lekarstwem na murawę. Pozostawienie stresu w szatni pozwoli zaprezentować sędziemu na boisku odwagę, determinacja i obiektywizm. Z początku zawodów musi dać odczuć, iż stanowi kobietą godną zaufania, wyrobić sobie autorytet przez trafność podejmowanych wady i uzyskiwanie wydawanych poleceń.

Elementy wywierające na zwiększenie poziomu stresu u sędziego:

1. Zakłócenia sytuacyjne:

słabe przygotowanie mięśniowe oraz kondycyjne, w tym oraz nadwaga, do kraju nie wyleczone infekcji oraz kontuzje;

niedostateczna znajomość przepisów gry;

informacje dotyczące zawodów, np. stawka meczu, gra o mieszkanie mistrzostwa lub mieszkanie go, fakt transmisji w tv, wielotysięczna publika;

niepowodzenia życiowe, zawodowe, rodzinne sędziego.

2. Zakłócenia społeczne:

możliwość krytyki, ośmieszenia, kompromitacji;

obawa utraty wpływie w praktyki.

3. Sytuacje deprymacji:

brak zaspokojenia spraw i dokonania zaplanowanych celów;

popełnianie braków w sezonie meczu;

negatywna opinia zbudowana przez obserwatora;

krytyka drużyn, kibiców, mediów.

Sędziowie muszą uzupełniać i powiększać swoją inteligencję psychiczną, stosować zajęcia psychoanalityczne poznania innej osobie, by posiadać znosić złość również istnieć niezmiennymi na stres. Moc ta pokazuje się brakiem złych emocji, niereagowanie pobudzeniem otwartym w pozycji emocjonalnie trudnej. Sędzia zachowuje predyspozycja do utrzymania kontroli wydarzeń na boisku mimo bycia u niego doświadczenia stresu. Nie przenika do destrukcji zachowania arbitra, a jego priorytety są prawidłowo realizowane. Stanowi toż tzw. „przytomność umysłu”, czyli kwalifikację do racjonalnego zakładania natomiast robienia w gorących meczowych okolicznościach. 

Aby sędzia mógł uodpornić się na stres, już od powodzie swojej kariery sędziowskiej musi przykładać się z rzeczami stresowymi, oswajać się przezwyciężać meczowe trudności. Przydatnymi prezentują się również: odnoszenie sukcesów, pokonywanie różnych przeszkód, zdobywanie doświadczenia, „uczenie się” z pozycjami stresującymi przez wielokrotne komunikowanie się spośród nimi, świadome przewidywanie swoich reakcji na zawód, opieka oraz redukowanie złych emocji, koncentracja na pojedynczym konkursu i składnikach potrzebnych do poprawnego przeprowadzenia zawodów (rozgrzewka, przygotowanie sprzętu, omówienie współpracy, czasem i przekazywanie sobie anegdot). Wszystko zaś chce z stron psychofizycznych sędziego, jego spraw duchowych i środka postrzegania świata zewnętrznego.